WK zonneracen Winnen dan Feesten en Reizen

Het Nuon Solar Team heeft voor de 7de keer het WK solarracen gewonnen. Steven de Rooij uit Geertruidenberg: ‘We nemen de beker mee’

Foto: Hans-Peter van Velthoven. Het Nuon Solar Team 2017 bij de finish in Adelaide. © Cobine Van Der Louw

Voor de 14e keer werd afgelopen week de Bridgestone World Solar Challenge gehouden, het wereldkampioenschap voor zonneauto’s in Australië. Na vijf dagen racen kwam zonneauto Nuna9 als eerste over de finish in Adelaide.

Hoe heb je deze week ervaren?
“Fantastisch. Hier heb je een jaar naartoe gewerkt. Tijdens deze week zie je het resultaat van alle ideeën en uren werken voorbij racen. Er lag aardig wat druk op onze schouders omdat we de titel moesten verdedigen. Dat we gewonnen hebben maakt het dus helemaal af,” aldus een enthousiaste De Rooij vanuit Australië.

Wat hebben jullie gewonnen?
Lachende De Rooij: “Los van de eeuwige roem? De wisselbeker gaat normaal gesproken mee naar huis. Maar aangezien dit het dertigste wereldkampioenschap was, komt de beker in een museum te staan. Uiteraard wordt wel eerst onze naam erbij gegraveerd. Wij krijgen een replica mee terug naar Nederland.”

Wat gebeurd er nu met Nuna9?
De Rooij: “De auto gaat terug naar Nederland. Daar gaat een nieuw team met haar aan de slag. Zij bereiden zich voor op het wereldkampioenschap in Zuid-Afrika volgend jaar. Na die race gaat de auto met pensioen net als de acht eerdere modellen. Die worden of bij sponsoren neergezet of gebruikt bij evenementen.”

Technische tips voor het team van volgend jaar?
De Rooij: “Allereerst moet het zonnepaneel vervangen worden. Dit systeem werkte erg goed dus daar zou ik niks aan veranderen. Gewoon dezelfde cellen bestellen en met het zelfde soort raamwerk in elkaar zetten. Verder zagen we bij concurrenten dit jaar leuke snufjes voor de boordcomputer en sensoren die nog toegevoegd kunnen worden.”

Tijdens de race fungeerde je als racemanager. Daar nog tips voor?
“Goed voorbereiden. Dus wie, wat, wanneer en waar moet doen tijdens de racedagen uitwerken in een soort draaiboek. Nu schreeuwde ik meer ter plekke wat er moest gebeuren. We zijn goed op elkaar ingespeeld dus dit werkte prima, maar het kan iets meer georganiseerd”, legt De Rooij uit.

Wat zijn je ideeën over Nuna10 die over twee jaar wordt gebouwd?
De Rooij: “Iedere editie wordt het wedstrijdreglement aangepast. Vanwege deze wisselende wedstrijdregels zijn de auto’s ieder jaar verschillend. Dit jaar zag je dat terug in de modellen van de wagens. De Nuna9 was de kleinste. Wat ik wel kan aanraden is om te kijken naar de mogelijkheden van het zeileffect. Dit houdt in dat als je de wielkappen zo bouwt, je bij tegenwind wordt voortgestuwd. Dan maak je zelfs met weinig tot geen zonlicht kilometers.”

Daar moet op gedronken worden?
De Rooij: “De finish was speciaal. De opluchting die je dan voelt. Mijn moeder was als verrassing naar Australië gekomen. Ze stond bij de finishboog te wachten. Hier leef je alleen met je team. In een soort cocon. Toen ik haar daar zag staan besefte ik dat er ook een buitenwereld was die met ons meeleefde. Haar knuffelen was een mooi moment.

Verdere plannen?
,,Er wordt een groot feest gehouden voor iedereen. Als we daarvan zijn bijgekomen gaan we alles inpakken en opruimen. Zondag is er nog een officiële ceremonie en daarna is het voorbij. Sommigen uit ons team gaan nog rondreizen, voordat ze naar Nederland terugvliegen. Ik zelf ook. Eenmaal weer thuis begin ik aan de master technische natuurkunde.”

Zie meer foto’s op de bronpagina van BN De Stem – Regio Oosterhout
Bron: BN De Stem