De hoofdlijnen vervagen

Een ondernemer wordt afgerekend op het resultaat, de politiek op intenties. Een uitgangspunt dat eens te meer duidelijk wordt wanneer je de gevolgen van de economische dynamiek voor ondernemers vergelijkt met het resultaat van lokale politieke dynamiek.

Een ondernemer runt zijn bedrijf of gaat failliet. De route er tussen kent men eigenlijk niet. Laat staan dat men geïnteresseerd is in enige intentie of goede bedoelingen van de ondernemer. Het resultaat telt.

De politiek laat zich niet primair afrekenen op het resultaat. Bij een positieve uitkomst laten enkelen zich nadrukkelijk horen. Maar let op de terughoudendheid bij negatief resultaat. Echter men loopt (en zeker nu..) over van intenties en beloften. Maar waarom niet? Op het resultaat worden ze namelijk niet afgerekend.

De werkloosheid loopt op, de voorzieningen verslechteren, de winkelleegstand loopt op, de snelwegkruising Hooipolder blijft een knooppunt, het vestigingsklimaat voor ondernemers verbetert niet, enz.

Maar dit zijn resultaten die niet lijken te tellen en vooral een ‘anonieme brief/bedreiging’ (hoe triest ook) is dan al weken een hoogst relevant item. Maar zoals treffend in BNdeStem omschreven dinsdag:
‘Jullie zijn schijthuizen, schijtlaarzen!’. Dat roept eind jaren ’70 een Geertruidenbergs raadslid richting bestuurstafel om vervolgens stampvoetend de statige raadszaal te verlaten, een huilende, ontredderde vrouwelijke wethouder achterlatend. En op 17 juli 1997 schrijft Stem-verslaggever Peter Schouten in deze krant: ‘In Geertruidenberg, daar wordt de politieke cultuur al veertig jaar bepaald door achterklap, scheur en schimp. En het virus verspreidt zich alsof het varkenspest is’. Conclusie: in Geertruidenberg konden ze vroeger al op hun sloffen een klimaat voor bedreiging scheppen zonder de hulp van Facebook.

Resultaatgericht werken en communiceren vanuit een positieve grondhouding stellen wij voor.