Faillissementen zijn niet ‘gewoon’

Vorige week bereikte ons het bericht dat een lokaal bedrijf met meer dan 50fte failliet verklaard is. Dit bleek eind februari al gebeurt te zijn. Het was blijkbaar niemand opgevallen of niemand vond het interessant genoeg om erover te berichten. Faillissementen lijken dan ook verworden tot een geaccepteerd verschijnsel!?

Het weer is nu heerlijk en politiek + media lijken ons ervan te willen overtuigen dat het met de economie ook die kant op gaat. Maar hoe graag we dat ook willen geloven, de dagelijkse realiteit is te vaak anders. Een artikel op faillissementsdossier.nl schetst een beeld:

Zonder dat we het beseffen, bevinden we ons in een situatie die we in Nederland nog niet eerder hebben meegemaakt. Sinds 2008 zijn de wetmatigheden verstoord. De crisis heeft tot een nieuwe economische orde geleid. In de komende decennia zullen de statistieken een ander beeld vertonen. In de kern zal de economie wel verbeteren maar ook in zijn beste jaren zullen de curves er anders en minder voorspelbaar uitzien dan voorheen.

Gevoed door zijn rekenlakeien van het CBS en het CPB, blijft onze regering roepen dat het beter gaat, dat de economie uit het dal omhoog klimt. Deze conclusie wordt gebaseerd op de lage energieprijzen, vage berichten over een betere huizenverkoop, het wegvallen van inflatie, lage rentepercentages op kredieten en op stijgende winsten bij enkele multinationals. Als we analyseren hoe deze cijfers zijn ontstaan, moeten we echter tot een geheel andere slotsom komen. Die lagere energieprijzen hebben immers alles te maken met de lagere olieprijzen en de twee extreem zachte winters die we achter de rug hebben. Veert de woningmarkt op? Op deze bewering valt niets af te dingen. In vergelijking met de voorgaande jaren waarin er nauwelijks huizen werden verkocht, laat de woningmarkt zelfs een spectaculair herstel zien: alles wat hoger is dan nul vertaalt zich in een stijging van tientallen procenten. En inderdaad, sommige multinationals rapporteren fraaie omzetresultaten maar deze worden voornamelijk door een toenemende export teweeggebracht. Cijfers over de thuismarkt zijn nog steeds bedroevend omdat er in Nederland nog steeds weinig verkocht wordt.

Het gaat slecht in Nederland en dat blijft vooralsnog zo. Nederlanders moeten het met minder doen, minder met van alles. Minder kredieten, minder werk, minder bedrijven die met bedrijfsfinanciering werken. Maar tegelijkertijd zien we meer ellende in de zorg, meer werklozen, meer bijstandsontvangers, meer armoede. Zoals onze premier al opmerkte: ‘Iedereen gaat ‘het’ voelen.’ Er zijn, uiteraard, uitzonderingen. Hoewel ze de economie haast leeg hebben geknepen en slechts dankzij de belastingbetaler nog bestaan, wagen directieleden en commissarissen van banken het om zichzelf tonnen aan bonussen te schenken. Sommige gewoonten van de oude economie blijven ook in de Nieuwe Economie onuitroeibaar.

Lees het volledige artikel op faillissementsdossier.nl.