Gepruttel na één brief

In Geertruidenberg woont een man, die al jaren zwetend van inspanning brieven schrijft aan het college van B en W. Hij probeert onvermoeibaar het stadsbestuur uit te leggen dat het beleid niet deugt en dat bepaalde problemen om directe actie vragen. Hij schrijft om wethouders te herinneren aan beloftes, die hun voorgangers ooit hebben gedaan, beloftes die allang zijn vergeten en nooit nagekomen. De brieven van de zwetende man verdwijnen steevast in stoffige archieven of in de kasten van vergeetachtige ambtenaren. Tijdens inspraakavonden springt hij op, rood hoofd, spuugspetters op de lippen, om uit te leggen wat de wethouder waar moet doen – en wel meteen. Zijn mening komt keurig terecht in de verslagen van zulke avonden. En vervolgens gebeurt er he-le-maal niets mee.

De problemen voor zijn deur duren onverminderd voort. Sterker nog, het gevoel van deze betrokken burger verergert de situatie alleen maar. Hoe anders verging het de Veerse Ruben Rijpma. De jonge voetbalfan heeft de basisschool nog niet eens verlaten, maar kreeg het ambtelijk apparaat in Geertruidenberg met een enkele brief al aan het pruttelen. Jawel, er kwam beweging in.
Begin 2006 schrijft de dan tienjarige Ruben een brief aan burgemeester en wethouders. Ruben is de verse hopen hondenpoep, die het speelveldje bij zijn ouderlijk huis ‘sieren’, beu. Hij kan geen onbezorgd moment beleven in de speeltuin vlakbij molen d’Onvermoeide of er kleeft stinkende bruine smurrie aan zijn schoenzolen. Hij heeft zelf al een oplossing bedacht: de gemeente kan borden plaatsen, waarop staat dat speeltuinen geen hondenuitlaatplek zijn. Voor honden heb je de hups en daar moeten ze ook blijven, vindt Ruben. Dinsdag, ongeveer een jaar later, kon Ruben het eerste antihondenpoepbordje eigenhandig plaatsen bij de speeltuin in zijn buurt. De gemeente betaalt nog 41 van die bordjes, die de komende twee maanden in speeltuinen, trapveldjes en bij skatebanen in de hele gemeente komen te staan. Het gebeurt wel vaker dat Geertruidenberg voortvarend reageert op oproepen van burgers. Op verschillende plekken kwamen skatebanen, omdat de jeugd in de dorpen erom vroeg. De speeltuin aan de Hertogshoef is volgens een gemeentewoordvoerster ook het resultaat van vragen van mondige Verenaren. En nadat bewoners van de Veerse Baksweer klaagden dat bezoekers hun huis niet konden vinden, kwamen er gloednieuwe bordjes in de buurt.

Maar die man, die al jaren brieven schrijft en spetterend zijn mening verkondigt, die wacht nog steeds op een serieuze reactie. Je ziet het hem bijna denken: wat doe ík toch fout, als zelfs een tienjarige hier zijn zin kan krijgen?